DaiFuKu

ตอนที่ 5 เกือบจะ...

"อืม ไม่เอา พอแล้ว เวล เดี๋ยวมีคนเห็น" ผมกระซิบกับมัน ที่ยังง่วนอยู่กับปากผม

หลังจากที่พิสูจน์กันไปแล้ว ผมก็ตกลงกับมันว่า จูบกันได้ แต่ต้องไม่ให้ใครเห็น ..แต่แบบนี้นี่มันชักจะเกินไปหน่อยแล้วเว้ย!!

"ไม่หรอกน่า ขออีกหน่อย" แล้วจะให้พูดอะไรต่อ ในเมื่อมันจูบปิดปากผมไปแล้ว

ก็วันนี้ตอนพัก ไอ้เวลมันจู่ๆก็ลากผมลงจากตึกมาด้านหลังโรงเรียน ไม่รู้มันเป็นอะไรของมัน ไปอดมาจากไหนก็ไม่รู้ ทั้งๆที่ ก่อนมาเรียนก็เพิ่งบังคับผมให้จูบกับมัน จนเกือบจะมาโรงเรียนสาย! ไม่รู้ว่าผมตัดสินใจผิดหรือป่าว ที่ยอมจูบกับมัน เพราะตั้งแต่ยอมตกลงจูบกับมัน ก็โดนจูบไม่เว้นแต่ละวัน ขอแค่ไม่มีคนเห็นเถอะ ไอ้เวรนี่เป็นต้องดึงผมเข้าไปจูบทุกที

แล้วนี่ เมื่อไหร่มันจะเลิกวะ หิวโว้ย!

กว่ามันจะเลิกได้ก็ผ่านไปสิบห้านาที ฮึ่ม! เสียเวลากินจริงๆเลย

"เฮ้ย ไปไหนกันมาวะ" ไอ้บอยตะโกนถามทันทีที่เห็นพวกผมเดินเข้ามาในโรงอาหาร

"...ห้องน้ำ" คำตอบสุดคลาสสิก ใช้ได้ทุกสถานการณ์ ไม่จดลิขสิทธิ์

"ขี้หรอวะ?"

"พรวด! อีโป่ง! ชั้นกินข้าวอยู่นะยะ!!" เต้ตีหัวทุยๆของโป่งหนึ่งที แล้วเอามืออีกข้างก็เอามือมาปิดปากดูเหมือนจะน่ารัก

"อ่าว ก็มันไปนานอ่ะ จะไปทำอะไรได้ นอกจากขี้"

"อ๊ายยย แกจะย้ำทำไมยะ อยากกินรึไง!!"

พวกนี้จะไม่กัดกันสักวันได้มั้นเนี่ย แต่เอาเถอะ เปลี่ยนเรื่องก็ดี เดี๋ยวผมจะเผลอหลุดปาก เล่นใบ้คำกับพวกมันซะก่อน

วืด~ อะไรบางอย่างปาดผ่านปากผม ผมหันไปมองตามสัมผัส ‘นิ้วของไอ้เวล??’ ผมมองมันเป็นเชิงถาม

"เดี๋ยวเขารู้หมดว่าไปทำอะไรกันมา" อ๊ากกก!! แล้วเมิงจะพูดทำไม๊!! ไอ้เต้ไอ้้หมวยยิ่งหูผีอยู่นะเว้ยยย!!!

ความคิดผมว่าไปอย่างนั้น ตาก็ถลึงมองมันหวังว่าจะทำให้มันกลัวสักนี๊ดนึง แต่เลือดกลับสูบฉีดขึ้นใบหน้า จนผมมั่นใจว่าสีมันคงพอๆกับแก้วน้ำแดงของหมวยชัวร์

-----------------------

"อือ" ผมส่งเสียงประท้วงเมื่อมันยอมเลิกจูบผม จนตอนนี้ผมเริ่มจะหายใจติดขัด ขาดออกซิเจน เลยพยายามหายใจเข้าไปให้ได้มากที่สุด จนจังหวะหายใจกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม ก็มองคนที่นั่งยิ้มกวนตีนอยู่บนโซฟา

"พอแล้วน่ะ! แมร่งจะล่อให้ปากกรูหลุดเลยมั้ย" ผมดันมันออก แล้วเดินไปหาน้ำกิน พอไอ้นี่มันกลับมาถึงห้องปุ๊บ ก็โยนทั้งกระเป๋าของผมทั้งกระเป๋าของมันทิ้ง แล้วเอาแต่จูบปั๊บ หน้าเน้อก็ยังมัน หัวเหอก็ยุ่ง อยากอาบน้ำจะแย่ คิดดูว่าอากาศประเทศไทยมันร้อนแค่ไหน แถมยังอ้าว ฝนจะตกอีก เมื่อไหร่ประเทศไทยจะหิมะตกบ้างวะ

"เออ แล้วพ่อแม่เมิงจะกลับมาเมื่อไหร่วะ จะเดือนนึงและ" ผมถามมันไปเรื่อยๆ แล้วก็เตรียมตัวจะไปอาบน้ำ ร้อนจนทนไม่ไหวแล้วครับ

"ไม่รู้วะ เดี๋ยวโทรถามละกัน" มันเดินไปหยิบมือถือในห้องนอน ส่วนผมนะหรอ ห้องน้ำจ๋า โฟมาแล้วววววว

ผมเดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ ค่อยยังชั่ว! ถ้าช้ากว่านี้ผมกลายเป็นปลาขาดน้ำแน่ แห้งเหี่ยวตับแตก เพราะอากาศอันแสนจะเย็นสบายของไทย

ไอ้เวลมันมองผม มองทำไมวะ! ไม่เคยเห็นคนหล่อเรอะไง

วูบ! ตัวผมโดนดึงจนล้มลงไปนั่งกับโซฟา เอี้ยเอ้ย!! ผ้าเช็ดตัวกรูเกือบหลุด น้องเกือบได้ออกมาชมโลกแล้วไง ดีนะที่ผมคว้าไว้ทัน

"สาดด ทำเอี้ย..!!!" มันจับผมหันหน้ามาทางมัน แล้วจูบอย่างรุนแรง อึ๋ย~ ผมขนลุกเกรียว ไม่ใช่อะไร ลมแอร์มันพัดมาพอดี นี่กรุยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยน้า~

พอได้จังหวะที่มันผละออกจากปากจะเปลี่ยนท่าจูบ ผมก็รีบเอามือสอดเข้ามาจับปากมันออกจากหน้าตัวเองให้ไกลที่สุดที่จะทำได้

"ฮึ้ย! เลิกจูบกรูได้แล้ววว วันๆเมิงจะไม่ทำอย่างอื่นเลยรึงายยย!!"

"แล้วถ้าทำอย่างอื่นมากกว่านี้ เมิงจะให้กรูทำหรอ?" มันจับมือผมออกแล้วก้มลงมาจุ๊บผมไปด้วย โอ๊ย กรูจะบร้า นี่ขนาดเพิ่งด่าเมิงไปหยกๆนะ สาด ด้านไปไหนเนี่ยเมิง

“ทำอะไร??” ผมสะบัดหน้าออกจากมัน หยุดซะทีได้ม้ายยยย

“เมิงอยากรู้? นี่เมิงไม่รู้จริงๆหรือแกล้งโง่ว่ะ” มันทำสายตาล้อเลียนผม แถมก็มีสายตาบางอย่างส่งแนบมาด้วย ง่ะ...หรือว่าเมิง...

“...กรูไม่รู้” ลางสังหรณ์มันบอกผมว่า ตอบแบบนี้ดีที่สุดแล้วครับ ขืนตอบว่ารู้ก็เป็นไปตามที่มันหวังอ่ะดิ

“แล้วไม่ว่าเมิงจะทำอะไร กรูก็ไม่ให้เมิงทำ” ดักมันไว้ก่อน ไอ้เวรนี่ เจ้าเล่ห์อิ๊บอ๋าย

“ไม่อยากรู้หน่อยหรอ ว่ากรูจะทำอะไร??” มันยั่วครับ มันยั่ว!!

“ไม่!!” หนักแน่นพอมั้ยละ?

“อยากรู้หน่อยดิ” มันยังจะเล่นอีก กรูบอกว่าไม่ไง!!

“ไม่!!!” ผมตอบเสียงดังขึ้น มันก็มองผมขำๆ แล้วหัวเราะในจมูกหนึ่งที ผมเกลียดเวลามันทำแบบนี้อ่ะ

“ถึงเมิงไม่อยากรู้กรูก็จะทำ!” แล้วเมิงจะถามกรูทำหมา อะไรตั้งแต่แรก ห๊า!!!

ผมทำหน้าเหวอใส่มัน ที่ยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ พอจะลุกขึ้นก็โดนแขนหนักๆ จับกดลงมาที่เดิม ทั้งดิ้นทั้งปัด ตี ทุบ ต่อย ฮุกซ้ายขวา เสยคาง อัปเปอร์คัต เป็นก้าวแรกสู่สังเวียน เอ้ย! ไม่ใช่และ ผมนึกอะไรออกก็ใส่มันไม่ยั้งละครับ จะใช้ขาถีบมันอย่างคราวก่อนก็ไม่ได้ หน้าไม่หนาพอ ก็ผมดันไม่ได้ใส่อะไรไว้ข้างในเลยนี่นา(อิคุณชายโฟเอ้ย ระวังจะเสียตัวเพราะหม่อมแม่สอนมาดีเนี่ยแหละ..ฮ่าๆ)

“โอ๊ย~ แฮ่กๆ” ไม่ใช่มันโดนผมต่อยแล้วร้องหรอกครับ แต่ผมร้องเพราะว่าเหนื่อยต่างหาก ทำไมมันไม่สะเทือนสักนิดวะ ผมหมดแรงแล้วนะ คนหรือสากเบือเนี่ย??

“เหวอ!” ตัวผมโดนอุ้มลอยหวือไปอยู่บนตักมัน นั่งแบบขาคู่เป็นผู้หญิงซ้อนมอเตอร์ไซค์เลยยยย!! (สก๊อย??)

มือมันข้างหนึ่งมันจับเอวผมจากด้านหน้าไว้แน่น อีกข้างก็เอื้อมไปด้านหลังลูบหลังผมไปมา ไม่ต้องลูบ!! กรูไม่ได้อ้วก (เอ่อ ผิดจุดประสงค์เขาไปไกลโขเลยนะ โฟ)

หน้าของมันซุกลงมาอยู่ตรงซอกคอผมริมฝีปากอุ่น กับลมหายใจร้อน ปะทะอยู่กับซอกคอ เล่นเอาผมสะดุ้ง เสียววูบ รู้สึกเหมือนขนด้านหลังคอมันลุกเกรียว พยายามจะขืนออกไป ใบหน้าผมแดงอย่าช่วยไม่ได้

“เวล ปล่อย!” ผมบอกมันอยู่หลายรอบ แต่ไม่รู้ว่ามันเอาอะไรอุดหูไว้ถึงไม่ได้ยินผมเลย ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นว่า มือของมันที่อยู่ด้านหลังทำหน้าที่จับเอวล๊อกผมเอาไว้ แล้วมือด้านหน้า กลับเป็นฝ่ายลูบไล้ช่วงหน้าท้องขาวของผมเอง

มือของไอ้เวล ลูบขึ้นลงระหว่าง หน้าท้อง หน้าอก คอ แล้วไล้ลงไปด้านล่างอยู่หลายครั้ง จนตอนนี้มันเริ่มจะต่ำลงไปเรื่อยๆจนถึง ผ้าขนหนูสีขาวที่ผมใช้ปิดส่วนสำคัญเอาไว้อยู่

“หยุด!! เวล อย่า! เมิงหยุดเดี๋ยวนี้!!!” ผมพยายามเอามือทั้งสองข้างดันมือถึกๆของมันออก มันก็เลยเอามือมาจับแขนไว้ผมข้างนึง ไผล่ไปด้านหลังแล้วใช้มือที่อยู่ด้านหลังจับแขนผมไว้แทน เจ็บนะเฟ้ยยยย!! โอ๊ยยย

พอแขนถูกจับไว้ จะขยับตัวก็ลำบาก ไม่ต้องพูดถึงดิ้น หรือปัดมือมันออกเลย ขยับแต่ละที ไหล่กับข้อศอกก็เจ็บไปหมดแล้ว พอไอ้เวล มันเห็นผมสู้มันไม่ได้แล้ว มือมันก็สานต่อการกระทำเมื่อครู่

มือหนากระตุกผ้าขนหนูออก แล้วเขี่ยมันออกไปด้านข้าง แล้วผลจากการที่มันเล้าโลมผมมานานก็แสดงออกมาให้เห็น ว๊ากกก!!! อายแทบแทรกแผ่นดินหนี แถวนี้มีรูไหมครับ ตอนนี้ขอเปลี่ยนสายพันธุ์ เป็นนกกระจอกเทศเอาหัวมุดรูหน่อยเหอะ

แต่มันก็ไม่มีรูให้มุด มีแต่ซอกคอของคนที่ร่างใหญ่กว่า ผมก็ซุกลงไป เพื่อซ่อน ใบหน้าแดงร้อนฉ่า เพราะไม่กล้ามองหน้ามัน

ผมรู้สึกได้ว่ามันจูบหน้าผากผม แล้วมือที่เคยใช้กระตุกผ้าเมื่อกี้ก็มาลูบๆอยู่แถวๆแก้มผม จากตรงซอกคอมันเนี่ย ผมได้ยินเสียงมันหัวเราะเบาๆ หนอย!! เยาะเย้ย กรูเหรอ?!

ผมเอาหน้าออกจากซอกคอมัน แล้วก็รู้สึกถึงสัมผัสที่ส่วนกลางลำตัว เลยก้มลงมองตรงส่วนนั้น ผมเงยหน้ามองมันอย่างตกตะลึง แล้วได้รับคำตอบทางสายตามาว่า 'นี่ไง สิ่งที่กรูจะทำ แล้วอยากให้เมิงรู้'

ผมไม่ทันจะได้อ้าปากด่าอะไรมันทั้งนั้นแหละครับ มันเริ่มกระตุ้นเร้า ตรงส่วนนั้นของผมแล้ว แล้วอย่างว่า ร่างกายผู้ชาย ตอบสนองง่ายอยู่แล้ว ยิ่งโดนสัมผัสโดยตรงไม่มีอะไรขวางกั้นก็ยิ่งแล้วใหญ่

มือหนากำรอบส่วนไวสัมผัส แล้วเลื่อนมือขึ้นลง จนความรู้สึกมันพุ่งขึ้นมาอย่างหยุดไม่อยู่ ผมได้แต่เม้มริมฝีปากเพื่อเก็บเสียงที่มันจะลอดออกมาทุกเวลาเอาไว้ โอ๊ยยย! อย่าทำอย่างนั้นได้มั้ย!!?

“อึก..อื้อ!!” เกือบจะกลั้นเสียงตัวเองไว้ไม่อยู่ ผมรีบเอามือข้างที่เป็นอิสระมาปิดปากตัวเอง

“อ๊ะ!” ผมสะดุ้งเฮือก เผลอเอามือออกจากปาก เสียงของผมก็เลยหลุดออกมา ทำไมนะเหรอ ก็ไอ้บ้านี่มันเลียหูผมอ่าาาาา!!!

ปากมันขบ กัด เลียหูผม แล้วมือมัน....อื๊อ!! ไม่ไหวแล้ว หยุดเถอะ!

“หยุดก่อน...อา..เวล..พอเถอะ..ไม่ไหวแล้ว” ผมเอามือที่อ่อนแรงดันออกมันเบาๆ ผมปรือตามองมันอย่างยากลำบาก พยายามขอร้องมันทั้งแววตาคำพูด ให้มันหยุดเพราะผมใกล้จะถึงจุดอยู่แล้ว

เวลใช้มือจับท้ายทอยผมจากด้านหลังให้จูบกับมัน ลิ้นของมันกระหวัดไปทั่วโพรงปากของผมอย่างช่ำชอง ปากทำงาน มือก็ทำงาน ฉุดกระชากอารมณ์ของผมให้ถึงขีดสุด

“อ๊ะ...อ๊า!..” ผมปล่อยให้ธารอารมณ์ออกมาเต็มมือของมัน ร่างกายทรุดฮวบอ่อนแรงอยู่ภายในอ้อมอกแกร่ง เปลือกตาหนักอึ้ง มือไม้ ตกอยู่ข้างตัว ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับออกจากอกของมันด้วยซ้ำ

มันจับผมเอนลงนอนกับโซฟา ผมลืมตามองว่ามันจะทำอะไรต่อ ตอนนี้ต้องปล่อยมันให้ทำมิดีมิร้ายร่างกายผมไปก่อน ไม่มีแรงเลยครับพี่น้อง!!

สายตาของมันเคลื่อนไปตามร่างกายผม เรียกได้ว่ามองตั้งแต่หัวจรดเท้า ใช่แล้วครับ มันหยุดมองน้องผมด้วย มองทำไม!! เมิงไม่มีเรอะ! ผมพยายามยกขาขึ้นมาปิดไว้ ถึงจะเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่มาจ้องแบบนี้มันรู้สึกแปลกๆนะเว้ย

“ปิดทำไม?? ตะกี้กรูก็เห็นไปแล้ว” มันพูดกลั้วหัวเราะ โอ๊ยยยย!! แล้วกรูจะหน้าแดงทำเตี่ยอะไรว่ะ ผมเสหลบตามัน แต่ยังไม่ได้เอาขาลงนะครับ

มือหนาจับขาผมแยกออก คิดว่ามันจะทำอะไร? แหงอยู่แล้ว!! มันก็ทำ...อีกนะสิ มือของมันเริ่มลูบไปตามสะโพกของผม ลูบสลับกับบีบ ฮือ~ ทำไมผมทำอะไรไม่ได้เลยเนี่ย ปล่อยกรูไปเหอะ~

มันไม่รอให้ผมมีแรงขึ้นมาก่อนหรอกครับ ยังไม่ทันรู้ตัวร่างกายก็ทรยศความคิดเสียแล้ว ผมเป็นคนซื่อละมั้ง ร่างกายผมมันก็เลยซื่อยิ่งกว่า

ด้วยแรงอารมณ์ที่ถูกจุดให้พุ่งขึ้นสูง ร่างกายผมมันก็ตอบสนองมือของเวลอย่างรวดเร็ว ร่างกายผมแอ่นรับสัมผัสที่หนักสลับเบา เร็วสลับช้า เป็นจังหวะที่ทำให้ผมสะท้านไปทั้งร่าง

เวลมันยิ้มพอใจทุกครั้งที่ผมส่งเสียงตอบรับสัมผัส และก็จะยิ่งเร่งให้เร็วขึ้นทุกครั้งที่ผมทำเสียงน่าอาย

มือหนารั้งรูดส่วนที่แข็งขืนอยู่ภายในอุ้งมืออย่างต่อเนื่อง จนผมเกือบจะไปถึงจุดนั้นอีกครั้ง แต่จู่ๆมันก็หยุดมืออยู่แค่นั้น ผมมองมันอย่างไม่เข้าใจ มันยิ้มเจ้าเล่ห์ตามแบบฉบับของมัน

"...ย..หยุดทำไม" ผมบิดตัวทรมาน

"อยากให้ทำต่อเหรอ" ยังจะถามอีก! สวรรค์เห็นอยู่ตรงหน้า แค่เอื้อมมือแท้ๆ!!

ผมอายหน้าแดง เพิ่งรู้ว่าต้องการให้มันทำให้อีก พยายามจะลุกไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ แต่มันกลับกดผมไว้ จับมือสองข้างของผมไวเหนือหัว แล้วรวบไว้ด้วยมือเดียว

"ว่าไง? อยากให้ทำต่อรึเปล่า" ผมได้แต่ถลึงตามองมัน มันรู้อยู่เต็มอก!!

"ห๊ะ!!" อยู่ๆมันก็เอามือมาลูบส่วนนั้นของผมเบา แล้วมันก็แทบทำให้ผมเป็นบ้า ทำให้มันเสร็จสิวะแมร่งเอ้ย!!!

"นี่ ว่าไงละ?" มันก้มลงเล็มเลียข้างหูผม โอย! มันเสียววูบไปทั้งร่างแทบจะทนไมไหว

มันยั่วผมด้วยสัมผัสบางเบาให้พอรู้สึก แต่ไม่สามารถปลดปล่อยความปราถนาของผมได้ ความต้องการมันบังคับให้ผมต้องพูดออกไป อย่างควบคุมไม่ได้

"อืม เวล ทำต่อเหอะ กรูไม่ไหวแล้ว" ผมพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ผมเหลือบมองต่ำ จะได้ไม่ต้องสบตากับมัน จะเห็นก็แต่เรียวปากบางขยับยิ้ม ..ยิ้มหาพ่อเมิงเรอะ!?

อารมณ์ใคร่ถูกจุดขึ้นอีกระลอก แต่หาใช่ด้วยมือของมันอีกต่อไป ความร้อนที่แทบจะเผาร่างกายของผมให้ไหม้ โพรงปากของเวล ครอบครองลงมาทีส่วนนั้นของผม เข้าออก ดูดดุนตรงส่วนปลาย ทุกการขยับ ทุกรสสัมผัส เร่งให้ความสุขสมเอ่อล้น ความร้อนจากโพรงปากของมันทำให้สติผมพร่าเลือนไป มือไม้เกะกะ ทำอะไรไม่ถูก คำพูดที่ใช้ร้องห้ามถูกกลืนลงคอ มีแต่เสียงครางฟังไม่ได้ศัพท์ออกมาตอบรับสัมผัสของมันเท่านั้น

“อือ...อา” เสียงน่าอายจากการกระทำของลมและน้ำที่มีต้นเสียงจากโพรงปากร้อนกับของสงวนของผม ดังปนกับเสียงครางของความเสียวซ่าน สะโพกยกขึ้นเพื่อให้เข้าไปในโพรงปากนั้นได้ลึกมากกว่าเดิม โดยที่ไม่รับรู้การกระทำของตัวเองแม้แต่นิดเดียว

สองมือของเวลดันสะโพกบางให้ลอยขึ้นสูง เรียวขาขาวแยกออกกว้างอย่างไม่รู้ตัว ความต้องการที่มีมากกว่าเป็นแรงผลักดัน ใบหน้าหวานเยิ้ม นัยน์ตาฉ่ำปรือ จนคนมองแทบห้ามใจไม่อยู่

“โอ๊ะ!..อื๊อ เวล ไม่ไหวแล้ว” มือบางที่สั่นเพราะอารมณ์ เอื้อมแตะศีรษะที่อยู่ต่ำกว่า

ร่างสูงกว่าถอนตัวออกมาแล้วใช้มือเร่งจังหวะให้ร่างบางปล่อยของเหลวออกมา ร่างกายทรุดฮวบ เบลอไปหมด ไม่เข้าใจว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ความรู้สึกเมื่อกี้ ความรู้สึกไม่คุ้นเคย รู้สึกเหมือนถูกฉุดกระชากให้ตัวลอยอยู่กลางอากาศ

-------------------------------------
To Be Continue

Ps. ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์นะคะ = ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ